پايگاه اطلاع رساني دفتر آيت الله العظمي شاهرودي دام ظله
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Thursday 06 August 2020 - الخميس 15 ذو الحجة 1441 - پنج شنبه 16 5 1399
 
 
 
  • صلح امام حسن (ع) و قيام امام حسين (ع) چرا؟   
  • 1389-11-04 12:13:46  
  • تعداد بازدید : 3896   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • در اينجا، اين سؤال باقى مى ماند كه اگر حسن و حسين (ع) هر دو امام معصوم و بر حقّند، چرا امام حسن (ع) در برابر طاغوت زمانش (معاويه) صلح كرد؟ ولى امام حسين (ع) در برابر طاغوت عصرش (يزيد) با ياران اندك، قيام نمود و به شهادت رسيد؟!

    پاسخ: با توجّه به چند موضوع، پاسخ به اين سؤال روشن خواهد شد: 1ـ امام حسين (ع) در عصر امامت برادرش امام حسن (ع) در كنار او بود، و او را امام معصوم مى دانست. نه تنها با موضعگيريهاى او مخالفت نكرد، بلكه همواره مطيع او بود. روايت شده، پس از ماجراى صلح، امام حسين (ع) گريان به خانه برادرش امام حسن (ع) وارد شد و خندان از خانه او بيرون آمد. يكى از ياران، راز اين مطلب را از حضرت پرسيد. امام حسين (ع) فرمود: «وقتى كه به محضر برادرم امام حسن (ع) وارد شدم، از او پرسيدم: «چرا زمام امور خلافت را به معاويه تسليم كردى؟» در پاسخ فرمود: به همان دليل كه پدرت (على (ع))، در گذشته، آن را (به خلفاى غاصب) واگذار كرد». (همين مطلب، امام حسين (ع) را قانع نمود و اندوهش برطرف شد، شادان از خدمت برادر بيرون آمد.) آرى، امام حسين (ع) با اشاره برادر، واقعيتها را دريافت كرد، از اين رو به برادرش سخن ديگرى نگفت، و بسيار به او احترام مى كرد، تا حدّى كه امام صادق (ع) فرمود:

     

    ما مشى الحسين بين يدى الحسن قطُّ، و لا بدره بمنطق قط، اذا اجتمعا، تعظيماً و اجلالاً.

     

    «امام حسين (ع)، به خاطر تعظيم و احترام امام حسن (ع) هرگز در پيشاپيش او راه نرفت، و در سخن گفتن از او پيشى نگرفت».

    2ـ پس از شهادت امام حسن (ع) كه در سال 50 هجرى رخ داد، امام حسين (ع) مدّت 10 سال در عصر خلافت معاويه، امامت كرد. در اين مدت گرچه در فرصتهاى مناسب، اعتراض شديد خود را به حكومت ننگين معاويه ابراز مى داشت، ولى در مورد جنگيدن با او، همانند برادرش امام حسن (ع) رفتار كرد و دست به قيام مسلّحانه نزد. بنابراين اگر امام حسن (ع)، مورد قبول امام حسين (ع) نبود، لازم مى شد كه امام حسين (ع)بر ضدّ معاويه قيام مسلّحانه كند.

    3ـ اما اينكه چرا امام حسين (ع) با يزيد بيعت و صلح نكرد، بايد توجه داشت كه شرايط زمان معاويه، و رفتار معاويه، با شرايط زمان يزيد و رفتار يزيد فرق داشت. معاويه ظواهر اسلام را حفظ مى كرد و با سياستها و تاكتيكها، تا حدود زيادى از محبوبيّت مسلمين برخورداد بود. و به عبارت بهتر، روش او به گونه اى بود كه چهره اش از نظر بسيارى از مسلمانان، منفور نبود، ولى به عكس، يزيد جوانى ناپخته و شهوت پرست، به قدرى گستاخ و پرده درى مى كرد كه نه تنها ظواهر اسلام را حفظ نمى كرد، بلكه گاهى آشكارار به اساس اسلام اهانت كرده، آن را انكار مى نمود. او آشكارا شراب مى خورد، قماربازى مى كرد، اشعار كفرآميز مى خواند و با وقاحت تمام به مقدّسات اسلام توهين مى نمود، تا آنجا كه آشكارا آيين تحريف شده مسيح (ع) را به خاطر حلال كردن شراب ستود و گفت:

     

     

    فان حرمت يوماً على دين احمد          فخذها على دين المسيح بن مريم.

     

    «هرگاه شراب، روزى در دين احمد حرام شد، تو آن را مطابق دين مسيح بخور.» بنابراين شرايط عصر معاويه با شرايط عصر يزيد تفاوت اصولى داشت. در عصر امام حسن (ع) اگر آن حضرت با ياران اندك و راستين خود، با معاويه مى جنگيد و به شهادت مى رسيد، شهادتش موجب سقوط و رسوايى معاويه نمى شد، و نقش مهمى براى پيروزيهاى آينده و انقلاب نداشت، چرا كه ماهيّت پليد معاويه، آشكار نشده بود و اكثر مردم، جنگ امام حسن (ع) با او را به عنوان جنگ قدرت طلبى، تلقى مى كردند، نه جنگ براى حفظ اسلام و واژگونى طاغوت.

     

     ولى در جنگ با يزيد، بسيارى از مردم مى دانستند كه جنگ با او براى حفظ اسلام است، و شهادت در چنين جنگى موجب بيدارى بيشتر شده و بذر نهضت را در دلها، بر ضدّ حكومت بنى اميّه، مى پاشيد.

    4 ـ يكى از تفاوتهاى حكومت يزيد با حكومت معاويه اين بود كه معاويه صلح و بيعت را مشروط به شرايطى (كه قبلاً ذكر شد) به امام حسن (ع) پيشنهاد كرد، و امام حسن (ع) بر اساس همان شرايط، پاى صلحنامه را امضا نمود. ولى در مورد امام حسين (ع) چنين نبود، بلكه يزيد با كمال گستاخى براى «وليد بن عتبه» فرماندار مدينه نوشت، از حسين بن على (ع) بيعت بگيرد، (بدون قيد و شرط) و گرنه به او مهلت نده (گردنش را بزن).

    در چنين شرايطى، گرچه امام حسين (ع)مى دانست كه به خاطر ياران اندك، در ظاهر شكست مى خورد، ولى اين را نيز مى دانست كه شهادت او و يارانش، دودمان بنى اميّه را بر باد مى دهد، و نقش به سزايى در بيدارى مسلمانان، و زمينه سازى براى واژگونى خلفاى غاصب خواهد شد. با توجّه به اينكه صلح امام حسن (ع)، و ناديده گرفتن شرايط صلح از طرف معاويه، در دراز مدّت، ماهيّت كثيف معاويه و خاندانش را به مردم شناسانده بود، و زمينه را براى قيام، آماده ساخته و شرايط را عوض نموده بود، در چنين عصرى با مرگ معاويه، يزيد روى كار آمد و شهادت در جنگ نابرابر با يزيد، نقش كوبنده و سازنده اى براى سقوط امويان داشت.

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :

     
     
     
     
     

    آدرس: قم - روبروي شبستان امام خميني(ره) - دفتر آيت الله العظمي شاهرودي (دام ظله)

    تلفن: 7730490 3، 7744327 3- 025 فکس: 7741170 3- 025  

    پست الکترونيک: info@shahroudi.net / esteftaa.shahroudi.com@gmail.com