پايگاه اطلاع رساني دفتر آيت الله العظمي شاهرودي دام ظله
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
  • گريه بر حسين و زيارت قبر او  
  • 1389-09-08 12:37:10  
  • تعداد بازدید : 51   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • خاطره عاشورا و زنده نگهداشتن آن و اظهار غم و اندوه و فغان و برپايى مجالس سوگوارى و گريستن براى حسين و شهدا از همان زمان كه اين مصيبت روى داد شروع شد و همچنان ادامه يافت و دربين مسلمين، بويژه شيعيان به صورت يك سنت در آمد. بدون شك اين امر نوعى همدردى و محبت نسبت به رسول خدا (ص) است، چرا كه يقيناً پيامبر اسلام در چنين روزى محزون و اندوهناك است. علاوه بر اين، با ياد حسين و گريه بر او مفهوم  فضيلت و آزادگى و كرامت انسانى در دل ها زنده مى شود و با نام دشمنانش مفاهيم پستى و كينه توزى و شرارت بشرى به خاطره ها خطور مى كند. حسين به ما آموخت كه چگونه گوهر انسانى خويش را نگهداريم و چگونه در دفاع از كرامت انسانى تا رسيدن به هدف از پاى ننشينيم.

     

     

    شيخ عبدالله علايلى نويسنده اهل سنت در اين باره مى نويسد: ياد حسين ياد يك شخص نيست، ياد انسانيت جاويدان است و تاريخ او سرگذشت يك قهرمان نيست، تاريخ يك قهرمان بى همتا است. پس حسين يك شخص است اما آيت اشخاص و يك بزرگ است اما حقيقت بزرگى، در نتيجه يادش را آنچنانكه شايد هوش ده و آنچنانكه بايد گوش ده.

    در خصوص فضيلت زيارت قبر حسين و گريه بر آن بزرگوار روايات بسيارى وارد شده است كه در اين مختصر نمى گنجد. از روايات چنين بر مى آيد كه سالها پيش از شهادت حسين، خود پيامبر براى او عزادارى مى كرده است. امام سجاد پس از حادثه عاشورا بيست سال مى گريست و هرگاه چشمش به آب و نان مى افتاد به ياد تشنگى و گرسنگى اباعبدالله و يارانش اشك از چشمانش جارى مى شد. اين قولويه در كتاب «الكامل» نقل كرده است كه:

     

    ابن ماجه گفت ما نزد امام صادق (ع) بوديم، به مناسبتى از جدش حسين بن على گفتگو به ميان آمد، بى درنگ اشك از چشمان امام جارى شد و شروع به گريه كردند و ما نيز گريستيم. پس از مدتى امام سر مباركش را بلند كرد و فرمودند: جدم حسين بن على مى فرمود: انا قتيل العبرة لا يذكرنى مؤمن الا بكى، من كشته گريه ام هيچ مؤمنى مرا ياد نمى كند مگر اينكه اشك مى ريزد.

     

     

    شيخ طوسى در كتاب مصباح المتهجد از عبدالله بن سنان روايت كرده است: روز عاشورا بر آقاى خود جعفر بن محمد وارد شدم و ايشان رنگ پريده و افسرده ديدم، در حاليكه قطرات اشك از ديدگان مباركش بسان مرواريد بر گونه شريفشان جارى بود. عرض كردم: اى پسر رسول خدا، چرا مى گرييد؟ خدا هرگز چشمان شمارا گريان نسازد. فرمود مگر تو را غفلت گرفته است؟ مگر نمى دانى كه در چنين روزى جدم حسين بن على به شهادت رسيد؟ ابوالفرج اصفهانى در كتاب «الاغانى» نقل مى كند: روزى سيد حميرى به محضر امام صادق (ع) مشرف شد. حضرت به اهل منزل دستور دادند پشت پرده اى بنشينند، سپس از حميرى خواستند شعرى در رثاى امام حسين بسرايد. او چنين سرود:

     

     

    - بر مزار حسين بگذر و به استخوان هاى پاك او بگو: اى استخوان ها، پيوسته از ابرهاى پر باران سيراب شويد.

     

    - هر گاه بر آرامگاه او گذر كنى، لحظه اى درنگ نما و آنگاه از ديدگان پاك خود بر اين انسان پاكباخته اشك بريز، آنگونه كه زنى فرزند مرده براى دلداده اش مى گريد و فغان مى كند.

     

     

    راوى مى گويد: ديدم كه اشك چون ابر بهار از گونه هاى امام صادق فرو مى ريخت و صداى شيون زنان از اندرون به گوش مى رسيد.

     

    ائمه پيروان خود را به زيارت كربلا بسيار سفارش مى فرمودند و براى اين زيارت آدابى نقل شده است و ثواب فروانى براى زيارت قبر حسين و گريه بر او ذكر شذده است. خود ائمه در برخى موارد افرادى را براى گرفتن شفا يا دعا كردن براى شفاى آنها به زيارت قبر امام حسين مى فرستادند. ظاهراً اولين زائر قبر حسين جابربن عبدالله انصارى بوده است كه در اولين اربعين پس از شهادت امام، در كربلا به زيارت او رفت.

     

     

    سيره معصومان

     

     

     

     

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :

     
     
     

    آدرس: قم - روبروي شبستان امام خميني(ره) - دفتر آيت الله العظمي شاهرودي (دام ظله)

    تلفن: 7730490 3، 7744327 3- 025 فکس: 7741170 3- 025  

    پست الکترونيک: info@shahroudi.net / esteftaa.shahroudi.com@gmail.com